به ديدارم چه روزي خواهي آمد             كه من زيباترين جامه بپوشم

بچينم آنقدر گل هاي زيبا              كه انديشي كه من يك گل فروشم

از آن ترسم تورا تا من ببينم               زشادي من ببازم عقل و هوشم

به وقت ترك من دانستي اي دوست          كه من بعد از تو دگر خانه بدوشم

  اگر روزي به ديدارم نيايي              دگر تا آخر دنيا من خموشم